کلیه مطالب سایت سانسور شده طبق قوانین ایران است. براحتی می توانید با خانواده مشاهده کنید.
آلفردو جیمز پاچینو (زاده ۲۵ آوریل ۱۹۴۰) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. در طول پنج دهه فعالیت حرفه ای، او جوایز و نامزدهای بسیاری از جمله یک جایزه اسکار، دو جایزه تونی و دو جایزه Primetime Emmy دریافت کرده است. او یکی از معدود بازیگرانی است که موفق به دریافت تاج سه گانه بازیگری شده است. او همچنین مفتخر به دریافت جایزه AFI Life Achievement، جایزه Cecil B. DeMille و مدال ملی هنر شده است.
هنرپیشه متد و شاگرد سابق استودیو اچ بی و استودیوی بازیگران، جایی که چارلی لاتون و لی استراسبرگ به او آموزش می دادند، اولین فیلم پاچینو در سن 29 سالگی با یک نقش کوچک در من، ناتالی (1969) رقم خورد. او برای اولین نقش اصلی خود به عنوان یک معتاد به هروئین در فیلم The Panic in Needle Park (1971) مورد توجه قرار گرفت. تحسین و شهرت گسترده با ایفای نقش موفقیت آمیز او در نقش مایکل کورلئونه در فیلم پدرخوانده فرانسیس فورد کاپولا (1972) به دست آمد، که برای اولین بار نامزدی اسکار خود را دریافت کرد و او دوباره این نقش را در دنباله های پدرخوانده قسمت دوم (1974) و پدرخوانده قسمت سوم (1990) بازی کرد.
ایفای نقش او از مایکل کورلئونه به عنوان یکی از بهترین بازی های تاریخ سینما در نظر گرفته می شود. پاچینو برای فیلم های سرپیکو (1973)، پدرخوانده قسمت دوم، بعد از ظهر روز سگی (1975) و ... و عدالت برای همه (1979) نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد که در نهایت برای بازی در نقش یک سرباز کهنه سرباز نابینا در فیلم بوی زن (1992) برنده جایزه اسکار شد. او برای بازی در فیلم های پدرخوانده، دیک تریسی (1990)، گلنگری گلن راس (1992) و مرد ایرلندی (2019) نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به دست آورد.
از دیگر نقش آفرینی های برجسته می توان به تونی مونتانا در Scarface (1983)، کارلیتو بریگانته در Carlito's Way (1993)، بنجامین روجیرو در Donnie Brasco (1997) و Lowell Bergman در The Insider (1999) اشاره کرد. او همچنین در فیلم های هیجان انگیز Heat (1995)، تی...
