کلیه مطالب سایت سانسور شده طبق قوانین ایران است. براحتی می توانید با خانواده مشاهده کنید.
دوران کودکی و اوایل زندگی
عباس کیارستمی در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۰ در تهران به دنیا آمد. او در یک خانواده فرهنگی و هنری بزرگ شد و از سنین پایین به هنر و سینما علاقهمند شد. پدرش، که یک تاجر بود، و مادرش، که از خانوادهای فرهنگی میآمد، تأثیر زیادی بر شکلگیری شخصیت او داشتند. دوران کودکی کیارستمی در محلههای قدیمی تهران سپری شد و او در این دوران به هنرهای تجسمی، به ویژه نقاشی، علاقهمند شد. او در سال ۱۳۵۰ به دانشگاه تهران رفت و در رشتهٔ معماری تحصیل کرد، اما به سرعت متوجه شد که علاقه اصلیاش در زمینهٔ سینماست.
شروع فعالیت هنری
کیارستمی در اوایل دهه ۱۹۶۰ به دنیای سینما وارد شد و در ابتدا به کار در تلویزیون ملی ایران مشغول شد. او در این دوران به ساخت مستندهای کوتاه و برنامههای تلویزیونی پرداخت. اولین فیلم بلند او، "گزر" (۱۹۷۰)، نشاندهندهٔ تواناییهای او در روایت داستانهای انسانی و اجتماعی بود. اما او با فیلم "خانه دوست کجاست؟" (۱۹۸۷) به شهرت جهانی دست یافت. این فیلم داستان کودکانهای را روایت میکند که به دنبال بازگرداندن دفتر یادداشت دوستش میگردد و به شکلی عمیق و فلسفی به مسألهٔ هویت و ارتباطات انسانی پرداخته است. کیارستمی با استفاده از زبان ساده و تصاویری زیبا، توانست به یکی از مهمترین کارگردانان سینمای ایران تبدیل شود.
آثار برجسته
کیارستمی با آثارش به بررسی مفاهیم پیچیدهای چون زندگی، مرگ، عشق و تنهایی پرداخت. فیلمهای او به دلیل سادگی ظاهری و عمق فلسفیشان شناخته شدهاند. از جمله آثار برجستهٔ او میتوان به "طعم گیلاس" (۱۹۹۷)، "ده" (۲۰۰۲) و "زندگی و دیگر هیچ" (۱۹۹۲) اشاره کرد. "طعم گیلاس" که در آن داستان مردی را روایت میکند که به دنبال کسی میگردد تا در لحظات پایانی زندگیاش به او کمک کند، برندهٔ جایزهٔ نخل طلای جشنوارهٔ کن شد. این فیلم به عنوان یکی از آثار کلیدی سینمای مدرن ایران شناخته میشود و به طرز عمیقی به موضوع مرگ و زندگی میپردازد.
کیارستمی همچنین به دلیل استفاده از تکنیکهای نوین در سینما و تلفیق هنرهای مختلف، از جمله عکاسی و نقاشی، شناخته میشود. او در برخی از آثارش از بازیگران غیرحرفهای استفاده کرد و به این ترتیب به بازنمایی زندگی روزمرهٔ مردم ایران پرداخت. یکی از جنبههای بارز کارهای کیارستمی، تأکید بر زندگی و طبیعت ایرانی و استفاده از مناظر طبیعی در فیلمهایش بود.
جوایز و افتخارات
کیارستمی در طول زندگی حرفهایاش جوایز و افتخارات متعددی کسب کرده است. او به عنوان یکی از پیشگامان سینمای نوین ایران، در جشنوارههای معتبر بینالمللی مورد تقدیر قرار گرفت. مهمترین دستاورد او، برنده شدن نخل طلای جشنوارهٔ کن در سال ۱۹۹۷ برای فیلم "طعم گیلاس" بود. علاوه بر این، او جوایز متعددی از جشنوارههای دیگر مانند جشنوارهٔ برلین و ونیز دریافت کرد.
کیارستمی نه تنها در سینما، بلکه در دنیای هنرهای تجسمی نیز تأثیرگذار بود و نمایشگاههای عکاسی او در نقاط مختلف جهان برگزار شد. او در سال ۲۰۱۶ در سن ۷۵ سالگی درگذشت، اما آثارش همچنان الهامبخش هنرمندان و سینماگران در سرتاسر جهان باقی مانده است. کیارستمی به عنوان یک نماد از سینمای انسانی و فلسفی، همواره در یاد علاقهمندان به هنر و سینما باقی خواهد ماند.
